شب نزول انوارِ رحمت حسین استسلام هر رسولی، به ساحت حسین استبه هر شکسته بال و شکسته دل بگو کهبیا کنار فطرس، ولادت حسین استچنان صدف که گوهر نشسته در وجودشمیان ظرف قلبم، محبت حسین استدر این جهان تیره، فروغ در مسیرم...چراغ روشنایِ هدایت حسین استعروج عرشیان است، طواف کربلایشبهشت، گوشه ای از عمارت حسین استعلاج هر حجابی که بر دلم نشستهبه گریه، سجده کردن به تربت حسین استاگر که خیرخواهِ کسی شود خداوندنشانه اش عطای زیارت حسین استشده است جلوه ای از خدا، قدیم الاحسانکه این صفت، تجلیِ قدمت حسین استهر آن که را ببخشد حسین، حق ببخشدرضایت خدا در رضایت حسین استبهای آن عبادت که نیست هم ترازشبهای گریه ی بر مصیبت حسین استشلوغی و هیاهو به دور قتلگاهشمجالِ ذکر دلدار و خلوت حسین استمیان خون سه ساعت، حسین تشنه لب بوددلیل گریه ام آن سه ساعت حسین استعیان کند به عالم، نوای یالثاراتظهور، امتدادی ز نهضت حسین است محمد جواد شیرازی

... لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍچنان لبخند زد در اولین دیدارِ بابایشکه شد جبریل از عرش برین محو تماشایشکسی را که شود ممسوس حق، باید علی نامیدعلی جانم فدای او و اسم با مسمایشچه تصویری، تصور کن به روی دست، ثارالله...علیِ اکبر خود را نشان داده به سقایشقسم بر طور سینا و قسم بر تین و بر زیتونمراد از أحسنِ تقویم باشد روی زیبایششبیه مصطفی خَلقش، شبیه مصطفی خُلقششبیه مصطفی حتی کلام و نطق و آوایشهمه یاد نبی افتاده، باور کن که حق دارندامینِ وحیِ حق، هم خوانده او را گاه طاهایشیقین دارم که جان داده اذانش بر دل عیسیکه تکبیر علی اکبر نمود او را مسیحایشاگر انگور می خواهد علی، حق می کند نازلجناب شاهزاده، میوه ی جنت گوارایشبدان بانوی پر فضل و اصیلی مادر او بودبخوان این جلوه از انوار را فرزند لیلایشتمام عمر دست و پای بابا را علی بوسیدکه روزی تا ابد سر را گذارد زیر پاهایشچنین آرامش قلب و چنین فرزند رعنا راچرا باید پدر روزی ببیند ارباً اربایش؟!کفن نه که فقط سطح کسای اهل بیت وحیشرف دارد برای پهن گشتن زیر اعضایشفَدَینا آیه ی ذبح حسین و بچه های اوستسرم نذر علی اکبر، به قربان فَدَینایش محمد جواد شیرازی